.png)
Większość organizacji regularnie analizuje bezpieczeństwo serwerów, aplikacji, stacji roboczych czy środowisk chmurowych. Wdrażane są systemy EDR, rozwiązania SIEM, polityki aktualizacji i procedury reagowania na incydenty.
Jednocześnie istnieje obszar, który często pozostaje poza głównym zainteresowaniem działów cyberbezpieczeństwa.
To Systemy Bezpieczeństwa Technicznego (SBT), takie jak:
- monitoring CCTV,
- systemy kontroli dostępu,
- systemy sygnalizacji włamania i napadu,
- systemy ochrony przeciwpożarowej,
- urządzenia IoT wykorzystywane do ochrony obiektów.
Paradoksalnie to właśnie te rozwiązania odpowiadają za ochronę ludzi, budynków i procesów biznesowych, a jednocześnie coraz częściej stają się częścią firmowej infrastruktury cyfrowej.
Dlaczego systemy bezpieczeństwa technicznego stały się problemem cyberbezpieczeństwa?
Jeszcze kilkanaście lat temu kamery, kontrolery dostępu czy rejestratory funkcjonowały w dużej mierze jako odseparowane systemy.
Dziś jest inaczej.
Nowoczesne urządzenia SBT są podłączone do sieci, komunikują się z innymi systemami, wykorzystują zdalne zarządzanie i przechowują coraz większą ilość danych operacyjnych.
Oznacza to, że każde z tych urządzeń może stać się potencjalnym celem ataku.
Najczęściej spotykane problemy to:
- niezmienione hasła fabryczne,
- nieaktualne oprogramowanie urządzeń,
- błędna konfiguracja,
- brak szyfrowania komunikacji,
- nieodpowiednia segmentacja sieci,
- niewystarczający monitoring zdarzeń bezpieczeństwa.
W efekcie organizacja może posiadać skuteczny system ochrony cybernetycznej dla infrastruktury IT, a jednocześnie nie mieć pełnej kontroli nad urządzeniami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo fizyczne.
Pięć pytań, które powinien zadać sobie każdy administrator bezpieczeństwa
Niezależnie od branży warto odpowiedzieć sobie na kilka podstawowych pytań:
1. Czy wiemy, ile urządzeń SBT działa obecnie w naszej organizacji?
W wielu organizacjach infrastruktura budowana była przez lata. Urządzenia pochodzą od różnych producentów, były wdrażane przez różnych integratorów i nie zawsze znajdują się w jednej, aktualnej ewidencji.
2. Czy znamy poziom podatności tych urządzeń?
Brak wiedzy o wykorzystywanym oprogramowaniu i wersjach firmware oznacza brak wiedzy o potencjalnych ryzykach.
3. Czy konfiguracja urządzeń jest zgodna z polityką bezpieczeństwa?
Często największym zagrożeniem nie są nowe podatności, lecz błędna lub niepełna konfiguracja.
4. Jak szybko wykryjemy nieautoryzowaną zmianę?
Bez monitorowania zmian organizacja może przez długi czas nie wiedzieć o problemie.
5. Kto odpowiada za bezpieczeństwo SBT?
To pytanie często okazuje się najtrudniejsze. W wielu organizacjach odpowiedzialność jest rozproszona pomiędzy IT, cyberbezpieczeństwo, facility management i zewnętrznych dostawców.
